16 september 2018
16 september 2018 - Cacabelos, Spanje
Dag 4
Molinaseca naar Cacabelos , 25 km
Vanmorgen leek het wel een bejaardenhuis vanwaar we opstonden. Kreun,steun,gezucht en gekraak. De bergen, het klimmen en dalen en de losse stenen hadden een flinke aanslag op iedereen gehad.De benen en vooral de calves/ kuiten voelde niet zo fijn. Zo moest iedereen erg lachen toen ik de trap achterste voren naar beneden nam, tja ging toch écht beter, wie geen pijn wilt moet slim zijn.Gisteren gezellig gegeten waar we gesproken hebben met Maite( Bordeau) en Barbara(Virginia). Na een nacht met spierpijnen vertrokken we vrij laat om 6:30.Wat was deze dag een verademing,vlakke paden en een enkele heuvel.In de stad Ponferrada kwamen we de 2 weer tegen en hebben we de wandeling voorgezet met zijn 4en.Barbara en Maite waren beide verpleegkundige, dus Arlene had 3 zusters bij zich....maar dit keer niet nodig want ze heeft nog geen blaren.Tijdens deze wandeling nog 2 heren uit Texas ontmoet(Jimmy en Ralph) deze heren liepen wel heel snel.Ik liep even met Jimmy een rechter uit Texas, hij was net opa van een kleinzoon van een van zijn kinderen, maar had daar en tegen ook een jaar geleden een kleinzoon net verloren bij de geboorte van een andere zoon van hem. Hij vertelde dat hij verdriet had, maar nu ook weer blij kon zijn. Daarom deze camino voor hem.Ieder zijn verhaal en dat is bijzonder.
In een dorp ineens harde knallen van vuurwerk, feest zo bleek...en zagen we een processie door de straten.
We hadden gezellige gesprekken met Barbara en Maite en hebben telefoonnummers met de dames uitgewisseld, Maite stopte ook waar wij overnachten( Cacabelos) en Barbara gaat nog even door...misschien tot later op de camino
Inmiddels zijn jullie al weer enkele dagen op pad en al veel km gewandeld, zo kom je iedere dag weer dichter bij Santiago de Compostela. Wat een uitdaging om samen met je vriendin dit avontuur te ondernemen, het is wel fijn zo samen, dan kunnen jullie elkaar stimuleren, als het even tegenzit, maar dat hopen wij niet! Van je Camino familieleden, uit zoveel continenten en zoveel verschillende culturen, krijgen jullie genoeg bagage mee, waar je altijd wel iets van opsteekt. Wij wensen jou en je vriendin veel wandelplezier om uiteindelijk kilometerpaal 0.000 in Cabo Fisterra te kunnen aantikken.
Wij genieten van je verhalen en van die prachtige foto’s.
Lieve groet van Angeline en Pieter.